Odleżyny to jeden z poważniejszych problemów zdrowotnych dotykających osoby starsze, zwłaszcza te unieruchomione. Warto wiedzieć, jak rozpoznać odleżyny, co na nie zastosować i kiedy szukać pomocy specjalisty, żeby zapobiec groźnym powikłaniom.
Odleżyny to obszary uszkodzonej skóry i głębszych tkanek, które powstają w wyniku długotrwałego ucisku. Gdy ciało przez dłuższy czas naciska na podłoże w jednym miejscu, naczynia krwionośne ulegają zamknięciu i tkanki stopniowo obumierają. Jak wyglądają odleżyny? Na początku pojawia się zaczerwienienie, które nie blednie po uciśnięciu palcem. W zaawansowanych przypadkach skóra pęka, tworzą się pęcherze, a rana może sięgać aż do mięśni i kości.
Odleżyny najczęściej pojawiają się w miejscach, gdzie kości znajdują się blisko skóry:
- w okolicy kości krzyżowej;
- na piętach;
- na łopatkach;
- na biodrach;
- na kostkach.
Stopnie odleżyn
W medycynie odleżyny dzieli się na 4 stopnie zaawansowania. Ta klasyfikacja pomaga lekarzom i pielęgniarkom ocenić stan rany i dobrać odpowiednie leczenie.
- Stopień I (nieblednący rumień): Skóra jest nieuszkodzona, ale występuje zaczerwienienie, które nie blednie pod wpływem ucisku. Obszar ten może być cieplejszy, chłodniejszy, twardszy lub bardziej miękki niż skóra wokół, a także bolesny.
- Stopień II (częściowa utrata grubości skóry): Powierzchowne uszkodzenie skóry, które może wyglądać jak płytki, otwarty wrzód z różowym łożem rany, bez martwicy. Może również przybrać postać pęcherza (nienaruszonego lub pękniętego).
- Stopień III (pełna utrata grubości skóry): Głęboki ubytek skóry. Tłuszcz podskórny może być widoczny, ale nie są wyeksponowane mięśnie, ścięgna ani kości. Tkanka martwicza może być widoczna, ale nie przesłania głębokości rany.
- Stopień IV (pełna utrata grubości tkanki): Głęboki ubytek z odsłonięciem struktur takich jak kości, ścięgna lub mięśnie. Często występuje tu tkanka martwicza (sucha lub żółta).
Dlaczego seniorzy są szczególnie narażeni na odleżyny?
Tendencja do powstawania odleżyn u seniorów wynika z kilku nakładających się czynników.
- Przede wszystkim osoby starsze mają cieńszą skórę, która gorzej znosi ucisk.
- Do tego dochodzą choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca czy niewydolność krążenia, spowalniające gojenie ran.
- Największe czynniki ryzyka rozwoju odleżyn to długotrwałe unieruchomienie (po udarze, złamaniu biodra, w przebiegu demencji), niedożywienie, odwodnienie, nietrzymanie moczu oraz zaburzenia czucia. Wiele z nich dotyczy właśnie osób starszych.
W polskich placówkach opieki długoterminowej ryzyko odleżyn ocenia się za pomocą skali Norton, uwzględniającej:
- stan fizyczny;
- świadomość;
- aktywność;
- samodzielność;
- kontrolę zwieraczy.
Wynik na poziomie 14 punktów lub niższy wskazuje na zwiększone zagrożenie [3].
Leczenie odleżyn u osób starszych. Co stosować na poszczególnych etapach?
Sposób leczenia zależy od stopnia zaawansowania zmian. Na każdym etapie obowiązuje jednak jedna zasada: odleżyny wymagają opieki wykwalifikowanego personelu medycznego.
- W I stopniu wystarczają działania zachowawcze, czyli zmiana pozycji co 2 godziny, odciążenie okolicy ucisku, ochrona skóry preparatami nawilżającymi i barierowymi. To moment, w którym można jeszcze zatrzymać rozwój zmian bez specjalistycznych opatrunków.
- W II stopniu stosuje się opatrunki, które utrzymują wilgotne środowisko sprzyjające gojeniu uszkodzonych tkanek. Taki opatrunek może pozostawać na ranie kilka dni, o ile nie dojdzie do przecieku lub zakażenia.
- III stopień wymaga intensywniejszego postępowania. Oprócz opatrunków specjalistycznych konieczne bywa oczyszczanie chirurgiczne, czyli usunięcie martwych tkanek blokujących gojenie.
- W IV stopniu leczenie ma często charakter operacyjny. Chirurg usuwa martwicę, a w niektórych przypadkach wykonuje przeszczep skóry lub plastykę płatową. Na tym etapie niezbędna jest opieka w warunkach szpitalnych.
Ważne! „Domowe” sposoby na odleżyny (zioła, mąka ziemniaczana, oliwka) są nieskuteczne i mogą zwiększyć ryzyko infekcji. Jedyne domowe albo naturalne metody, które rzeczywiście można zastosować na odleżyny u seniorów, to działania profilaktyczne. Doborem antyseptyku i/lub opatrunku zajmuje się pielęgniarka lub lekarz . Dowiedz się więcej o jednej z metod wspomagających leczenie trudno gojących się ran: Leczenie ran u seniorów fibryną bogatopłytkową | Fundacja Patroni
Pielęgnacja odleżyn u osób starszych i rola profesjonalnej opieki
Pielęgnacja odleżyn to codzienny proces wymagający cierpliwości i wiedzy. Obejmuje przede wszystkim:
- oczyszczanie rany;
- wymianę opatrunków;
- monitorowanie objawów zakażenia (gorączka, nieprzyjemny zapach, zmiana koloru wydzieliny).
Niestety, dla wielu rodzin samodzielna opieka nad seniorem z odleżynami bywa ogromnym wyzwaniem. Warto wtedy rozważyć wsparcie profesjonalnych ośrodków. Placówki, takie jak Erania, ProAltum czy ZOL-e, dysponują wykwalifikowanym personelem i materacami przeciwodleżynowymi. Na stronie Patroni.pl można znaleźć pomoc w doborze ośrodka dopasowanego do potrzeb seniora.
Jak zapobiegać odleżynom u osób starszych?
Zapobieganie odleżynom jest skuteczniejsze i mniej obciążające niż ich leczenie. Przestrzeganie poniższych zasad istotnie zmniejsza ryzyko.
- Zmiana pozycji to fundament profilaktyki. Osobę leżącą należy przekładać co 2 godziny, a siedzącą – co godzinę. Każda zmiana pozycji przywraca przepływ krwi w uciskanych tkankach.
- Materace przeciwodleżynowe (zmiennociśnieniowe) rozkładają nacisk na większą powierzchnię ciała. To jedno z najważniejszych narzędzi w profilaktyce, szczególnie u osób trwale unieruchomionych.
- Dieta bogata w białko wspiera regenerację skóry oraz odporność organizmu. U osób starszych niedożywienie jest częste i, równie często, niedostrzegane. Warto zadbać o regularne, zbilansowane posiłki i odpowiednie nawodnienie. Ilość białka dla pacjentów z niewydolnością nerek powinna zostać ustalona przez lekarza.
- Higiena skóry jest równie ważna. Skóra powinna być czysta i sucha, ale nie przesuszona. W przypadku nietrzymania moczu konieczna jest natychmiastowa zmiana pieluchomajtek i stosowanie preparatów ochronnych.
Najczęstsze pytania o odleżyny u osób starszych
Poniżej zebraliśmy odpowiedzi na częste pytania, które padają w związku z odleżynami u seniorów.
Czy odleżyny prowadzą do śmierci?
Niestety, zaniedbane odleżyny III i IV stopnia mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia. Głęboka, otwarta rana jest bramą dla bakterii. Jeśli dojdzie do zakażenia ogólnoustrojowego, czyli sepsy, sytuacja staje się krytyczna. Dlatego tak istotna jest wczesna reakcja. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym większa szansa na uniknięcie groźnych powikłań [1].
Co stosować na odleżyny u starszej osoby w pierwszej kolejności?
Najważniejszy pierwszy krok to odciążenie miejsca ucisku i kontakt z pielęgniarką lub lekarzem. Nie warto stosować domowych metod, takich jak okłady z miodu, oliwki czy puder. Mogą pogorszyć stan rany i zwiększyć ryzyko zakażenia. Specjalista dobierze odpowiedni opatrunek i zaplanuje dalsze postępowanie.
Czy odleżyny I stopnia goją się same?
Przy prawidłowym postępowaniu, czyli regularnej zmianie pozycji, odciążeniu i ochronie skóry, odleżyny I stopnia mogą się cofnąć. Warunkiem jest szybka reakcja i konsekwentne stosowanie zaleceń [1].
Odleżyny u osób starszych – podsumowanie
Odleżyny to poważny problem zdrowotny, który przy braku odpowiedniej reakcji może prowadzić do groźnych powikłań, łącznie z sepsą. Pamiętaj, że zapobieganie odleżynom, czyli regularna zmiana pozycji, właściwa dieta i pielęgnacja skóry, jest zawsze lepszym rozwiązaniem niż walka z zaawansowaną raną. W przypadku zauważenia niepokojących zmian na skórze seniora nie warto zwlekać z konsultacją medyczną.
Bibliografia
- NHS, Pressure sores, 2023. https://www.nhs.uk/conditions/pressure-sores/. [dostęp: 25.03.2026].
- MedlinePlus (NIH), Pressure sores. https://medlineplus.gov/pressuresores.html. [dostęp: 25.03.2026].
- NFZ, Zasady postępowania w profilaktyce i leczeniu odleżyn (zał. nr 5 do zarządzenia nr 61/2007/DSOZ), 2007. https://www.nfz.gov.pl/download/gfx/nfz/pl/defaultaktualnosci/293/2833/1/61_2007_zal_05.pdf. [dostęp: 25.03.2026].