Jak wygląda współpraca domu opieki z pogotowiem i szpitalem w sytuacjach nagłych?

Nagłe pogorszenie stanu zdrowia bliskiej osoby budzi niepokój każdej rodziny. Warto wiedzieć, jak dom opieki reaguje w takich sytuacjach i na czym polega jego współpraca z pogotowiem oraz szpitalem.

Na początku warto wyjaśnić, że dom opieki to placówka opiekuńczo-bytowa działająca w oparciu o ustawę o pomocy społecznej. Zapewnia całodobową opiekę opiekuńczą i wsparcie w codziennych czynnościach, ale nie jest placówką leczniczą z lekarzami obecnymi przez całą dobę. Taką rolę pełnią zakłady opiekuńczo-lecznicze (ZOL), które zapewniają całodobową opiekę medyczną i dostęp do zespołu specjalistów, m.in. lekarzy, pielęgniarek i fizjoterapeutów. Świadczenia medyczne w ZOL finansuje NFZ, natomiast pobyt wiąże się z odpłatnością pacjenta na zasadach określonych w przepisach. To jasny podział kompetencji, a nie braki. Fundacja Patroni współpracuje również z ZOL-ami, więc rodzina może liczyć na pomoc w doborze właściwej formy opieki.

W stanie nagłym personel domu opieki wzywa Państwowe Ratownictwo Medyczne pod numerem 999 lub 112, dostępne całą dobę. Współpraca domu opieki z pogotowiem opiera się na kilku zadaniach personelu:

Atutem dobrze prowadzonych placówek jest personel przeszkolony z pierwszej pomocy. Opiekun, opiekun medyczny czy pielęgniarka potrafią rozpoznać sytuacje wymagające wezwania karetki, np. nagłą zmianę świadomości, ból w klatce piersiowej, duszność, objawy udaru, upadek z urazem, utratę przytomności czy drgawki.

W trakcie rozmowy z dyspozytorem ważne jest przekazanie m.in.:

O wysłaniu karetki decyduje dyspozytor medyczny, a o tym, do którego szpitala trafi mieszkaniec, rozstrzyga system ratownictwa, zwykle kierując chorego do najbliższej odpowiedniej placówki. Rzetelna placówka nie obiecuje więc skierowania do konkretnego szpitala.

Współpraca domu opieki ze szpitalem w sytuacjach nagłych opiera się na kilku zasadach. Transport realizuje zespół ratownictwa, a o wyborze placówki decyduje system ratownictwa, kierując się stanem chorego i dostępnością oddziału. Rola personelu polega na skompletowaniu informacji istotnych dla ratowników i dla szpitala. Dobrze przygotowana placówka ma pod ręką:

Uporządkowana teczka mieszkańca to wymowny wyróżnik jakości placówki, bo komplet aktualnych dokumentów skraca czas potrzebny ratownikom na ocenę sytuacji. Mieszkaniec lub osoba przez niego upoważniona ma przy tym prawo do dokumentacji medycznej, której pierwsza kopia wydawana jest bezpłatnie. Warto pamiętać, że pomoc medyczna w domach opieki nie polega na zastępowaniu szpitala, lecz na płynnym przekazaniu opieki we właściwym momencie.

W placówkach opiekuńczych pojawia się kilka powtarzalnych sytuacji wymagających pilnej reakcji. Do najczęstszych należą:

Szczególnej uwagi wymagają mieszkańcy z chorobą Alzheimera i innymi formami otępienia. U osób z postępującą demencją stan nagły bywa trudniejszy do rozpoznania, bo pacjent może nie zgłaszać bólu i bywa zdezorientowany. Ogromne znaczenie ma wtedy czujność personelu i dobra znajomość codziennych zachowań mieszkańca, dzięki której nawet subtelna zmiana zostaje zauważona w porę. Rodziny szukające placówek przygotowanych do opieki nad osobami z otępieniem mogą zapoznać się z informacjami na stronie Patroni dotyczącymi choroby Alzheimera.

Dobrze opisane procedury współpracy domu opieki i szpitala porządkują przepływ informacji w stresującej chwili. Po wezwaniu pomocy rzetelna placówka niezwłocznie kontaktuje się z rodziną lub osobą upoważnioną, informując o stanie mieszkańca i podjętych działaniach. Po przyjęciu do szpitala osoby upoważnione mają prawo do informacji o stanie zdrowia pacjenta oraz do wglądu w dokumentację medyczną.

Wybierając placówkę, warto zapytać o procedury reagowania w sytuacjach nagłych oraz o sposób kontaktu z rodziną. To pytania, które wiele mówią o codziennej organizacji opieki. Fundacja Patroni pomaga znaleźć domy opieki, które mają te kwestie poukładane i działają w sposób przejrzysty dla rodzin.

Hospitalizacja to dopiero część drogi, a readaptacja bywa niestety wymagająca, bo osoby starsze po hospitalizacji często są osłabione i zdezorientowane, zwłaszcza przy otępieniu. Powrót do placówki wymaga spokojnego wdrożenia nowych zaleceń, takich jak:

Dobrze prowadzona placówka organizuje przy tym dostęp do lekarza POZ i wsparcie pielęgniarki, by zalecenia ze szpitala były realizowane konsekwentnie.

Warto pamiętać o granicy kompetencji. Dom opieki organizuje dostęp do podstawowej opieki zdrowotnej i wspiera w codziennym funkcjonowaniu, jednak przy potrzebie intensywnej opieki pielęgniarsko-leczniczej właściwszym rozwiązaniem może się okazać zakład opiekuńczo-leczniczy. Trafny dobór formy opieki do realnych potrzeb mieszkańca to jeden z elementów, w których pomaga Fundacja Patroni.

Poniżej publikujemy odpowiedzi na kilka często zadawanych pytań.

Nie. Całodobowa opieka medyczna i dostęp do zespołu specjalistów to cecha zakładu opiekuńczo-leczniczego (ZOL). Dom opieki zapewnia całodobową opiekę opiekuńczą oraz organizuje dostęp do podstawowej opieki zdrowotnej, a w stanach nagłych wzywa pogotowie.

System ratownictwa medycznego, kierując się stanem pacjenta i dostępnością odpowiedniego oddziału. Nie należy to do kompetencji placówki ani rodziny.

Tak. Rzetelna placówka niezwłocznie kontaktuje się z rodziną lub osobą upoważnioną przez pensjonariusza po wezwaniu pomocy.

Współpraca domu opieki z pogotowiem opiera się na prostym schemacie: rozpoznanie stanu nagłego, wezwanie Państwowego Ratownictwa Medycznego, pierwsza pomoc i przekazanie pełnej informacji ratownikom oraz rodzinie. Współpraca domu opieki i szpitala w sytuacjach nagłych to relacja oparta na płynnym przekazaniu opieki, w której o transporcie i wyborze szpitala decyduje system ratownictwa. Wybierając placówkę, warto rozmawiać o procedurach reagowania i kontakcie z rodziną, a w razie potrzeby skorzystać ze wsparcia Fundacji Patroni.

Bibliografia